No matter who you are…

Ik wou dat het anders was. Dat we de straten op renden en dansten alsof het een lieve lust was. Dat we samen liederen zongen, samen feest vierden. Gewoon, omdat het kan en er niets mooiers is als dat gevoel van samen zijn. Een soort van Arena-gevoel, maar dan zonder De Toppers.

Ik zie de beelden nog van vroeger, zwart/wit, waarop mijn vader en moeder en jouw vader of moeder, opa of oma de straat op gingen en dat deden. Een groot euforisch feest, no matter who you are.

Inmiddels is het ons goed vergaan. We leven niet meer op de bon. We hebben alles wat ons hartje begeerd. En toch lijken we verder dan ooit van elkaar verwijderd. Als nu iemand in de trein een liedje gaat zingen, haken we niet spontaan in. Maar kijken we elkaar aan alsof we willen zeggen: die is gek!

christmas-ornament-545125_640Afgelopen vrijdag liep ik in de supermarkt en zocht de pinda’s en de noten. Ik zag wat ik moest hebben, maar moest om een pilaar heen bewegen. In mijn klungeligheid stootte ik per ongeluk een mevrouw aan. ‘Oh, sorry’ zei ik direct en ik pakte wat ik hebben moest. Terwijl ik wegliep, liep zij met mij naar de kassa. Ze murmelde iets, net niet te verstaan. ‘Zei u iets?’ vroeg ik nog naïef, waarop zij bot uit de hoek kwam: ‘Nee, ik heb het tegen mijzelf’. Direct ging ze naast haar man staan en klaagde hoe ik haar aanstootte. Het werkte als een rode lap.

Ik liep naar haar toe en zei: ‘Maar ik bood u mijn excuus aan’. Een discussie volgde. Nou ja, was het maar een discussie. Het ontaarde in een regelrechte scheldpartij aan de kassa. Heel gênant, maar ik deed er zelf net zo hard aan mee, tot aan het opsteken van mijn middelvinger. Tja, ik ben er niet trots op…

Ik heb het in de afgelopen weken meer meegemaakt. Dat we niet direct iets naar elkaar uitspreken, waarna de irritatie oploopt. En ja, dan is het hommeles. Dan krijg je dat mensen opeens gaan zeggen wat ze denken (of waardoor ze zich bedreigd voelen). Ze nemen hun ruimte, no matter who you are.

Ik ben bang dat we zo’n periode ingaan, waarin mensen steeds harder worden in hun uitspraken. Kijk maar naar die mediageile Donald Trump, die de Amerikaanse grondbeginselen verkwanseld door een groep mensen buiten te sluiten. Waar heb ik dat eerder gezien? (nou: diezelfde zwart/wit beelden.)

Zo vond iemand, die mij dierbaar is, dat Zwarte P. gewoon pikzwart moet blijven. Nu weet hij hoe ik erover denk, dus werd het een discussie. Het werd vervelend. Gewoon, omdat de ander bij zijn statement blijft, ongeacht of er mensen gekwetst worden of niet. Gek, want daarvoor vertelde hij nog dat iemand hem gekwetst had. Maar dat is dan natuurlijk ‘anders’.

Jan-Willem van Balen, fluitend opstaan, samen vieren, samen zijn, vrede

Hoe kunnen we de aankomende jaren onszelf ervoor behoeden niet te verharden?

Misschien door ons bewust te blijven van ons Mens-zijn? Dat we allemaal gevoel hebben, rechten hebben, ongeacht hoe onze buitenkant eruit ziet?

Wat dat betreft heb ik diep respect voor Gandhi, die zich niet van zijn pad liet brengen door de brute Engelse overheerser. Geweldloos verzet door bij jezelf te blijven, de ander te horen en wederhoor te vinden.

Hij studeerde in Londen, maar kon daar zijn draai niet geheel vinden. Uiteindelijk ging hij terug naar India, maar als advocaat vond hij geen werk. Dus week hij uit naar Zuid-Afrika, waar hij nog sterker de rassenscheiding ervoer. Zo werd hij de trein uitgezet, omdat hij weigerde met zijn gekochte 1e klas treinkaartje in de 3e klasse te gaan zitten. Zijn vreedzame protesten kregen in Zuid Afrika vorm, waar hij de Satyagraha schreef. Deze filosofie werd o.a. later door Mandela en Martin Luther als inspiratie gebruikt voor hun geweldloze strijd.

Het is gebaseerd op de volgende punten:

  1. Geweldloosheid – toon vrede en heb ontzag voor alle voelende wezens. (‘Ahimsa’ in het Sanskriet betekent o.a. dat je bewust bent dat iedere handeling de omgeving beinvloed. Dus geweld lokt geweld uit.)
  2. Waarheid, waaronder volledige eerlijkheid en integriteit naar jezelf.
  3. Geen diefstal of het toe-eigenen wat niet van jou is.
  4. Kuisheid
  5. Geen bezittingen (we delen of hebben iets in bruikleen)
  6. Lichamelijke arbeid
  7. Controle over het gehemelte (wees bedacht op wat je zegt)
  8. Geen angst (ken je eigen angsten)
  9. Gelijk respect voor alle religies.
  10. Economische strategieën, waaronder boycots.
  11. Vrijheid voor iedereen, (zo ook de onaanraakbaren. ‘Onaanraakbaren’ zijn de mensen onder aan de maatschappelijke ladder. In India heet de laagste kaste ‘onaanraakbaren’)

We weten allemaal hoe het Mahatma Gandhi verging. Na Afrika zette hij zijn geweldloze strijd voort in India.

Lord Irwin: “Met alle respect, meneer Gandhi, zonder Brits bestuur vervalt dit land tot chaos.
Gandhi: “Meneer Irwin, ik vraag u te aanvaarden dat er geen volk op aarde is dat niet de voorkeur geeft
                       aan zijn eigen slechte regering boven een goede regering van een buitenlandse macht.

Het duurde lang, maar zijn geweldloze strijd wierp vruchten af. De Britten gaven de Indiers hun onafhankelijkheid. Ook al vierde Gandhi deze onafhankelijkheid niet. India werd namelijk verdeeld in verschillende groeperingen, waaronder een Moslim- en een Hindoestaat. Dat zag hij niet zitten, die verdeeldheid. Het bracht een grote volksverhuizing op gang. En onnodig geweld.

Gandhi, Fluitend Opstaan, vrede, geweldloosheidJe kunt je afvragen wat Gandhi bij zijn lange strijd te winnen had. Hij was ten slotte geboren in een vooraanstaand rijk gezin. En dat is nu precies waar het over gaat: hij had er helemaal niets bij te winnen. Hij moest het zelfs met de dood bekopen, dat weten we allemaal. Nee, het was voor iedereen, no matter who you are!

Wordt het niet eens tijd dat we in plaats van die foto van onze met hermelijn bemantelde Koning een foto van de in katoen gewikkelde Gandhi ophangen in de rechtzalen? Niet voor altijd, maar gewoon heel eventjes om ons eraan te herinneren dat er een andere waarheid is…

Ik ga mijzelf in deze weken van rollades, kerstguirlandes en brandende kaarsen eens goed onderzoeken. Waar begint mijn intolerantie? En waar kan ik wat meer ruimte vinden voor anderen, ook al schelden ze, achter me rug om, dat ik hen aanstootte bij het pakken van een zakje pinda’s.

Jan Willem van Balen, kerst, Fluitend, GandhiIk wens iedereen een vreedzame K…. Nee, ik wens iedereen een vreedzaam hart wat verder reikt dan deze kerst, no matter who you are!

Tot over 2 weken. En ga eens de straat op en dans, doe eens gek! Het hoeft er toch geen vrede voor te worden, als je hart al in vrede kan zijn?

Jan-Willem

 

tot slot: diertjes, waar wij nog een voorbeeld aan kunnen nemen, gewoon om even te relativeren.
LIKE deze Blog a.u.b. of deel hem als Kertsverhaal op je facebook. Of schrijf je in voor de Blog Brief (zie rechts)

 

Geplaatst in JW's blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *