Het is een zoektocht, that’s all


In 1998 kreeg ik te horen dat er kanker in mijn lijf zat. Ik zakte huilend tussen de schouders van mijn familie, toen ik na het bericht terugkwam in de wachtkamer. Een lange weg van chemotherapie volgde.

Wat doet een mens als ie zijn gezondheid op het spel ziet staan? Sommigen pakken alles aan om sterker en slimmer (en gezond) te worden, anderen leggen hun hoop in de schoot van de dokter. Omdat men ervan uit gaat dat de ander ‘het wel weet’.

Op de helft van mijn behandelingen werd mij gezegd dat ik het misschien niet zou halen. Opnieuw zakte de grond onder mijn voeten weg, daar er 3 maanden daarvoor werd gezegd dat de kans op slagen vrij groot was. Gevolg was dat ik nog meer ging lezen over kanker, wat er maar vinden was. Ook over de relatie met voeding. Kanker blijkt gek te zijn op suikers en bepaalde vetten. Ik elimineerde alle suiker en at zo min mogelijk vlees.
Wel merkte ik op, dat in het Antonie van Leeuwenhoek Ziekenhuis men niets moest hebben van mijn alternatieve insteek op voeding. Daar kon ik als patiënt volop jam en vleeswaren bestellen om op mijn brood te smeren. Voeding droeg volgens hen niets bij aan het bestrijden van de ziekte. Nu pas zie je steeds meer berichten over de relatie tussen wat wij naar binnen proppen en de ziektes, die steeds meer toenemen.

Joseph Chandy, een arts in Engeland, geboren in India, vroeg zich af of er een verband was tussen algemene vermoeidheid en voeding. Hij begon als jonge arts in India, waar velen vegetariër zijn en een te kort hebben aan vitamine B12. Later zette hij zijn persoonlijke onderzoek voort in Peterlee, een mijnwerkersdorp, waar men door armoede te eenzijdige voeding tot zich neemt.

Jan-Willem, Fluitend Opstaan, voedingHij begon pas echt patiënten vitaminen B12 voor te schrijven, toen een 26 jarige patiënt herhaaldelijk bij hem kwam met de klacht van steken in haar onderste ledematen en constante vermoeidheid. Door het toedienen van B12 bleken de klachten vrij snel verholpen te zijn.

Daarna volgden honderden patiënten, waaronder een hoogopgeleide vrouw uit York met een ernstige depressie. De depressie zorgde ervoor dat ze niet meer kon werken. Ze slikte verschillende medicijnen. Chandy zag al snel uit bloedmonsters het ernstige te kort aan B12. En dus begon hij haar vitamine B12 injecties te geven. ‘Na enkele weken begon ze zich beter te voelen. Binnen een maand besloten we de medicatie af te bouwen, waarna ze een studie kon afronden, die ze eerder stop moest zetten. Nu heeft ze een belangrijke baan bij de overheid’, aldus Joseph Chandy.

Zijn bevindingen dat vitaminen B12 injecties kunnen bijdragen bij het oplossen van sommige depressies, wordt niet overal met gejuich ontvangen. Ondanks dat het honderden mensen al geholpen heeft (en vele studies die in dezelfde richting wijzen).

B12, Chandy, Fluitend Opstaan, Health, voedingIn 2006 verbood de toezichthouder Joseph Chandy om nog langer zijn patiënten met deze methode te behandelen (terwijl het toedienen van vitaminen B12 op alle vlakken als veilig wordt beschouwd). Na maandenlang overleg werd het verbod opgeheven, maar in 2014 werd het verbod opnieuw ingesteld. Werd Chandy te succesvol? Kreeg hij te veel aandacht?

Honderden dankbare patiënten hebben een patiëntenvereniging opgericht om de arts te steunen. ‘Dat is wat er nu gebeurt als je tegen de gevestigde orde ingaat’ zegt Chandy ‘dit is een moderne heksenjacht, waarbij ik een oude archaïsche manier van denken aan de kaak stel. En dus wordt dit de kop ingedrukt’.

Vorige week was er een debat in onze 2e kamer, waarbij George van Houts de kamer toesprak uit naam van vele Nederlanders. Onderwerp: “Het creëren van geld en het beheren van ons geldsysteem”.

In deze kwestie is de gevestigde orde de banken. En boy oh, boy, weten we inmiddels niet allemaal dat er flink misbruik wordt gemaakt van deze macht? Dus vindt Burgerinitiatief Ons Geld dat het tijd wordt om dit onderwerp eens aan de kaak te stellen in onze politiek: zijn we er niet beter bij gebaat als geld door de overheid gereguleerd wordt? Zodat geld voor ons kan werken i.p.v. tegen ons.

Natuurlijk weet ook George van Houts de oplossing niet. De man is acteur. Maar hij stelt een zoektocht aan de kaak. De zoektocht naar een betere manier van functioneren. That’s all.

Fluitend Opstaan, van de bron, energie

Twee jongens uit Amsterdam maakten zich druk om de gevestigde orde in energie-land. Wat blijkt? Als u groene stroom afneemt, dan koopt uw leverancier een CO2-emmisie van nog geen 1,50 euro per huishouden ergens in Scandinavië. En daarmee is de kous af. Voor het gezicht bouwen ze hier en daar wat windmolens, zodat ze de kritiek naast zich neer kunnen leggen. Maar het stimuleert de duurzaamheid voor geen meter.

Om de grootmachten te lijf te gaan, bedachten de jongens ‘energie direct afnemen van de bron’. Je kunt via hun bedrijf energie afnemen, wat 100% duurzaam wordt opgewerkt. Je geld gaat direct naar de boer, die de windmolens of zonnepanelen op zijn land heeft staan. Hij krijgt een betere prijs als dat hij het verkoopt aan bijv. Nuon of Essent. En jij betaalt een lagere prijs, als dat je het afneemt van Nuon of Essent. ‘Van de bron’ is slechts de verbindende partij. Aan hen betaal je alleen je abonnementskosten.

Natuurlijk kun je zeggen dat de groene stroom nog steeds niet in jouw stopcontact terecht komt. (Dat is gewoonweg vooralsnog onmogelijk). Maat het is wel een nieuwe manier van energie afnemen, wat het opwekken van groene stroom in ons land stimuleert.

fluitend opstaan, kritisch zijn, denken, anders doenJa maar…‘ hoor ik sommigen zeggen op bovenstaande voorbeelden. Kijk, kritisch zijn is goed, maar sceptisch zijn, omdat je bekend bent met het oude, dood direct alle mogelijkheden op iets nieuws. En daarmee ook op verbetering. En dat, terwijl we juist in deze tijd zoveel uitdagingen hebben. We hebben juist ontzettend veel Dwarsdenkers nodig!

Wist jij dat de kerk pas in 1992 toe gaf dat Galileo Galilei gelijk had met zijn stelling dat de aarde om de zon beweegt? Dat duurde dus 359 jaar. Hij stond in 1633 terecht. Het proces van de inquisitie, de toenmalige gevestigde orde, zorgde ervoor dat hij zijn stellingen moest intrekken. En denk nu niet dat dit anders is. Ook toen volgde het volk gedwee wat er hen werd voorgeschoteld.

Maar goed. Onnodig te zeggen dat ik het gehaald heb. Ik spreek je immers niet toe vanuit het hiernamaals. Ook de dokter was enigszins verbaasd. Ik ben de farmaceutische industrie dankbaar dat ik hun chemisch goedje mocht gebruiken om de kankercellen te doden. Maar ik ben ook 100% overtuigd dat mijn eigen dieet (en geest) daaraan heeft bijgedragen. Wie zegt dat het ene niet en het andere wel waarheid is?

Hulde aan de dwarsdenker! Het is een zoektocht, that’s all.

Grote dwarse groet,

Jan-Willem
LIKE deze blog, a.u.b., ik heb jouw hulp nodig. DANK.
Deel hem op Facebook, als je anderen wilt inspireren. (of schrijf je in op de Blog Brief, zie rechts)

Over DWARS gesproken: ik ben deze week naar de voorstelling LONG geweest in Theater de la Mar. Heerlijke dwarse geest. Hier een liedjes, waarbij de oplossing ‘KAK’ is, is dat niet fijn?

 

Geplaatst in JW's blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *